Kıssadan Hisse- Otoriter Anne-Baba, Mükemmel Çocuklar

Anne-baba olmak zor bir şey. Zorluğunu da tarif etmek hiç de kolay değil.  Anne-baba olmanın verdiği sorumluluk ve farkındalık(!) Davranışlarımız, kullandığımız sözcükler, hitap şeklimiz., beden dilimiz …Bir insanın hayatını ne kadar etkilediğimizin farkında mıyız? Bilinçli ,eğitimli anne babalar ve mükemmele koşan çocukları… Çocuk olmadan büyümek zorunda anne babalar ve eğitimsizliğin masum yürekleri olan çocukları…

İşte bu nedenle, artık sonuna gelmiş olduğum “Gizli Mesajlar” kitabında “Mükemmel Çocuklar” başlığını görünce, ebeveynlerin çocuklardan beklentilerini ve çocuklarını ordan oraya koşturan anne-babalarla ilgili bir yazı olacağını düşünmüştüm. Oysa beni son derece düşündüren bir bölüm ortaya çıktı. Yazıyı okurken, otoriter ebeveyn, sert babalar kaldı mı derken, hala karne korkusuyla intihar eden çocukları, evden kaçan kızlarla ilgili haberlerin varlığı, başka söze gerek bırakmadı.

untitled“Otokratik bir yaklaşımla çocuklarını denetim altında tutan anne ve babalar, yani “ya benim dediğim olur ya da benim dediğim olur” diyen anne babalar, seçtikleri yöntemin çok işe yaradığını düşünürler. Çocuklarını mükemmel olarak algılarlar. Tabi çocuklar, anne-babaları yanlarında oldukları sürece mükemmelldirler. Gerçekler, hiç de görüldüğü gibi harika değildir. Korku nedeniyle ya da anne-babalarının olası patlamasını engellemek için çocuklar, otoriteden uzak olduklarında onlara hizmet edecek olan içsel disiplini geliştiremezler.”

“Bu tarz ortamlarda yetiştirilen çocuklar otoriteden hoşlanmazlar. Otoriteyi ve kuralları ve yasaları can sıkıcı ve haksız bulurlar. Bu  çocuklar kendi duygu ve düşüncelerini ifade etmekte zorlanırlar. Uyum gösteriyor gibi gözükürler ama kendi içlerinde sessizce acı çekerler. Daha da önemlisi, sorgulamadan boyun eğmeyi öğrenen çocuklar, seçenekleri değerlendirmeyi ve doğru kararlar almayı beceremezler. Yanlarındayken bütün kararları alan anne-babalarının, otoritesinden uzakta oldukları zaman, güçlü kişilikli bir yaşıtın onları yönlendirmesine izin verirler. Bazen yanlış kişileri seçerler.”

Anne olunca, çocuklarıma kazandırmak istediğim benim için en önemli tutumlardan biri olan,  ” Kendi kararlarını verebilme ve bu bir anne-baba isteği, kararı olsa bile, hiç bir düşünceyi sorgulamadan kabul etmemeleri”  olduğunu düşününce, yukarıdaki paragrafın nasıl dikkatimi çektiğini siz de anlamış olmalısınız. Nedenini de yazar bence çok etkileyici şekilde açıklamış:

“Çocuklar, bazı savunma davranışları geliştirirler. Haksız olduklarını düşündükleri kuralları uygulamanın ve anne-babalarını memnun etmenin yollarını bulurlar. Bunu hile, kandırmaca ve sinsi planlara başvurarak yapabilirler. Böyle bir anne-babanın bilgisi dışında gelişen sessiz bir isyan bir çocuğun geleceğini mahvedebilir.

untitled1Umarım, bu yazımı okuyan herkes iyi anne-baba olmak için, iyi huylu, güçlü karakterli çocuklar yetiştirmek için emek veriyordur. Çünkü çabalamadan elde edilen hiç bir şeyin değeri de devamlılığı da olmuyor. Verilen emekler, karşılıksız kalmaz.

“Hiç bir meslek, çocuk yetiştirmekten daha önemli değildir.”

Bunları da okumak isteyebilirsiniz:

 

 

Reklamlar

Bu yazıya yorum yapmak ister misiniz?

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s